Polski Rynek Papieru i Opakowań 2026

Polski sektor papierniczy i opakowaniowy obejmuje pełne spektrum produkcji, od produkcji włókien pierwotnych po gotowe opakowania konsumenckie i przemysłowe. Sektor ten jest wspierany przez trzy dekady stałych inwestycji kapitałowych w technologie przetwórcze po przystąpieniu Polski do UE w 2004 r. Ten kompleksowy przewodnik rynkowy analizuje strukturę segmentów, możliwości produkcyjne, konkurencyjność kosztową, ramy certyfikacji, specjalizacje regionalne i trendy rynkowe, aby zapewnić zagranicznym nabywcom informacje niezbędne do identyfikacji i kwalifikacji polskich partnerów w zakresie dostaw opakowań.

1. Struktura rynku i analiza segmentów

1.1 Tektura falista i opakowania z tektury falistej

Polski sektor tektury falistej jest największym pojedynczym segmentem branży opakowaniowej, generując około 3,05 mld euro przychodów w 2025 roku i plasując Polskę na trzecim miejscu w Europie pod względem zainstalowanych mocy produkcyjnych w produkcji tektury falistej, po Niemczech i Włoszech. Sektor obejmuje 420 firm eksportowych, od zintegrowanych producentów (prowadzących własne papiernie testliner i fluting oraz zakłady przetwórcze) po niezależne podajniki arkuszy i mniejsze firmy specjalizujące się w wykrawaniu. Całkowite zainstalowane moce produkcyjne tektury falistej osiągnęły około 3,1 mld metrów kwadratowych w 2025 roku, przy średnim wykorzystaniu mocy produkcyjnych na poziomie 88% – co jest zgodne z europejską normą branżową i odzwierciedla silny popyt krajowy i eksportowy.

Polski sektor tektury falistej charakteryzuje się wysokim potencjałem technicznym w zakresie różnych gatunków i struktur. Standardowa tektura jednowarstwowa (SW) z falą B i C o gramaturze 250–500 g/m2 reprezentuje największy wolumen, obsługując opakowania gotowe do sprzedaży na półce dla dóbr szybkozbywalnych (FMCG), zewnętrzne opakowania wysyłkowe oraz realizację zamówień e-commerce. Konstrukcje dwuwarstwowe (DW) i potrójne (TW) do ciężkich towarów przemysłowych, opakowań urządzeń i transportu podzespołów samochodowych są produkowane przez około 85 firm, wyposażonych w prasy hydrauliczne i ciężki sprzęt do przetwórstwa. Formaty mikrofal (fala E i F, a coraz częściej fala N) do opakowań towarów konsumpcyjnych gotowych do sprzedaży detalicznej i premium są produkowane przez około 60 wyspecjalizowanych przetwórców, z których kilka posiada certyfikat zarządzania kolorem ISO 12647, umożliwiający drukowanie zgodnie ze standardami marki na podłożach falistych.

Możliwości druku w polskim sektorze tektury falistej obejmują druk fleksograficzny z wykorzystaniem do ośmiu jednostek (technologia dominująca), cyfrowy druk atramentowy na tekturze falistej (15 instalacji w IV kw. 2025 r., dynamicznie rosnąca liczba w przypadku krótkich serii i zastosowań personalizowanych) oraz laminowanie offsetowe (chromolitografia na tekturze falistej) w celu uzyskania najwyższej jakości ekspozycji dla konsumentów i opakowań premium dla detalistów. Możliwości uszlachetniania po druku obejmują sztancowanie w linii, składanie i klejenie, wklejanie okienek, klejenie na gorąco i owijanie palet — wiodący polscy przetwórcy oferują kompletne linie pakujące pod klucz, od produkcji tektury po dostawę na paletach i w folii stretch.

1.2 Opakowania elastyczne

Polski sektor opakowań giętkich generuje około 2,18 miliarda euro przychodów i obejmuje szeroki wachlarz technologii przetwórczych: wytłaczanie i współwytłaczanie folii polietylenowych, polipropylenowych, poliamidowych i poliestrowych; druk fleksograficzny i rotograwiurowy na podłożach foliowych; laminowanie (na bazie rozpuszczalników, bezrozpuszczalnikowe i laminowanie metodą wytłaczania) w celu tworzenia wielowarstwowych struktur funkcjonalnych; cięcie i przewijanie zgodnie ze specyfikacją klienta; oraz przetwarzanie worków, torebek i saszetek. 265 firm zajmujących się eksportem to zarówno duże, zintegrowane firmy przetwórcze o rocznych przychodach powyżej 100 milionów euro, jak i niszowe firmy specjalizujące się w specyficznych zastosowaniach rynkowych, takich jak torebki do sterylizacji karmy dla zwierząt domowych, saszetki farmaceutyczne czy folie rolnicze.

Polski przemysł opakowań elastycznych obsługuje zastosowania spożywcze jako największy rynek docelowy, generując około 62% przychodów sektora. Kluczowe kategorie produktów obejmują folie do pakowania w atmosferze modyfikowanej (MAP) do świeżego mięsa, nabiału i dań gotowych; torebki stojące i z otworem do napojów, sosów i płynnej żywności; folie typu flow-wrap i typu pillow-bag do wyrobów cukierniczych, wypieków i przekąsek; folie do pakowania próżniowego typu skin (VSP) do świeżego białka premium; oraz laminaty retortowe do posiłków o długim terminie przydatności do spożycia i karmy dla zwierząt. Polscy producenci dostarczają produkty wiodących europejskich marek spożywczych, takich jak Nestlé, Mars, Ferrero, Dr. Oetker i wielu producentów marek własnych, a ich zgodność z przepisami dotyczącymi kontaktu z żywnością, zgodnie z Rozporządzeniem UE (WE) nr 10/2011, jest zapewniana poprzez systematyczne badania migracji i dokumentację Deklaracji Zgodności.

Pozostałe 38% przychodów sektora stanowią elastyczne opakowania do artykułów niespożywczych, obejmujące opakowania do artykułów higienicznych i kosmetycznych (woreczki, saszetki, blistry), opakowania przemysłowe (worki o dużej wytrzymałości, folie stretch, worki wielowarstwowe do chemikaliów i materiałów budowlanych), folie rolnicze (folie stretch do kiszonek, folie ściółkujące, osłony szklarniowe) oraz opakowania na wyroby medyczne (systemy barier sterylnych produkowane zgodnie z normami ISO 11607 i GMP). Podsegment opakowań przemysłowych korzysta z pozycji Polski jako głównego producenta chemikaliów i produktów rolnych, gdzie kilku dużych przetwórców współpracuje z polskimi producentami chemikaliów, a jednocześnie eksportuje do niemieckich, holenderskich i skandynawskich odbiorców przemysłowych.

1.3 Produkcja papieru i tektury

W Polsce działa dwanaście komercyjnych papierni i tektury (w tym zakłady Mondi Świecie, Arctic Paper w Kostrzynie nad Odrą i Mochenwangen o mocy produkcyjnej porównywalnej z tą w Świeciu, a także zakłady Stora Enso), a także około 103 mniejsze firmy zajmujące się przetwórstwem papieru i papierem specjalistycznym, generujące łącznie 1,75 mld euro przychodów z papieru i tektury pierwotnej. Całkowite moce produkcyjne papieru i tektury w Polsce osiągnęły około 4,8 mln ton rocznie w 2025 roku, co plasuje Polskę w czołówce pięciu europejskich krajów produkujących papier. Gatunki papieru na bazie włókien pochodzących z recyklingu (testliner, medium flutingowe, tektura z włókien pochodzących z recyklingu) stanowią 58% wolumenu polskiej produkcji, co odzwierciedla dobrze rozwiniętą infrastrukturę zbiórki i recyklingu papieru w Polsce (wskaźnik recyklingu papieru wynosi około 75% – powyżej średniej UE wynoszącej 71,5%).

Segment produkcji papieru i tektury ma istotne znaczenie strukturalne nie tylko ze względu na bezpośrednią produkcję, ale także jako baza zaopatrzeniowa dla sektora przetwórstwa tektury falistej i tektury litej. Polscy przetwórcy tektury falistej są dobrze obsługiwani przez krajowe dostawy testlinera i flutingu od Mondi Świecie (jednej z największych w Europie jednozakładowych fabryk tektury falistej z recyklingu, o wydajności około 900 000 ton rocznie) oraz z kilku regionalnych fabryk o średniej gramaturze. Segment tektury farmaceutycznej i opakowań premium opiera się częściowo na importowanej tekturze powlekanej (z fabryk fińskich, szwedzkich i austriackich), a częściowo na produkowanej w Polsce tekturze powlekanej duplex z zakładów w Kostrzynie i regionie łódzkim. Papier kraft z włókien pierwotnych — używany do toreb papierowych, worków wielowarstwowych i niektórych specjalistycznych zastosowań — jest w dużej mierze importowany od producentów skandynawskich, chociaż polscy przetwórcy worków wielowarstwowych zawarli długoterminowe umowy dostaw, które skutecznie integrują ich bazę kosztową.

1.4 Etykiety, koszulki i druk wąskowstęgowy

Polski sektor etykiet generuje 870 milionów euro przychodów w około 310 firmach eksportowych, co czyni go jednym z najbardziej rozdrobnionych i zróżnicowanych technologicznie segmentów polskiego przemysłu opakowaniowego. Sektor obejmuje etykiety samoprzylepne (dominująca technologia, generująca około 55% przychodów z etykiet), etykiety samoprzylepne w rolkach, rękawy termokurczliwe (PVC i PETG), rękawy stretch, etykiety w formie (IML) oraz etykiety klejone na mokro do napojów. Polska wypracowała silną specjalizację w produkcji etykiet termokurczliwych, a około 25 firm posiada zaawansowane linie do produkcji rękawów, obsługujące europejskie rynki napojów, żywności i kosmetyków – konkurencyjne zarówno pod względem ceny, jak i możliwości technicznych w porównaniu z konkurentami z Europy Zachodniej.

Wdrożenie druku cyfrowego w polskiej produkcji etykiet nastąpiło wyjątkowo szybko: w czwartym kwartale 2025 roku około 65 polskich drukarni etykiet korzystało z cyfrowych maszyn do druku etykiet (instalacje HP Indigo, Domino, Bobst Digital, Durst i Edale), co umożliwia produkcję krótkich serii od 500 etykiet na jednostkę magazynową (SKU), drukowanie zmiennych danych oraz szybkie dopasowanie kolorów bez tradycyjnych kosztów przygotowania do druku. Ta cyfrowa funkcjonalność sprawia, że ​​polskie drukarnie etykiet są szczególnie atrakcyjne dla kampanii wejścia na rynek, sezonowych i promocyjnych wariantów etykiet, marek żywności i napojów rzemieślniczych oraz programów personalizacji – wszystkie te wymagania wymagają krótkich serii i szybkiego czasu realizacji, których drukarnie etykiet wyłącznie fleksograficzne nie są w stanie ekonomicznie zrealizować.

2. Opakowania farmaceutyczne i specjalistyczne

Polski segment opakowań farmaceutycznych generuje 680 mln euro przychodów w około 145 firmach eksportowych, co stanowi jeden z najszybciej rozwijających się i generujących najwyższą marżę podsektorów w polskim sektorze opakowań. Segment obejmuje wtórne i trzeciorzędne opakowania farmaceutyczne (kartony składane na leki stałe, płynne, do wstrzykiwań i wyroby medyczne; ulotki informacyjne dla pacjentów; blistry tekturowe i blistrowe; struktury zabezpieczające przed otwarciem; saszetki jednodawkowe i wielodawkowe), a także pierwotne opakowania farmaceutyczne do określonych zastosowań (saszetki farmaceutyczne zgodne z GMP; laminowane blistry foliowe). Pozycja Polski jako znaczącego kraju w produkcji farmaceutycznej – z zakładami produkcyjnymi firm Adamed, Polpharma, Sandoz (Novartis), GSK i Sanofi – generuje popyt krajowy, uzupełniany przez znaczne wolumeny eksportu na rynki farmaceutyczne Europy Zachodniej.

Segment opakowań farmaceutycznych działa w ramach najbardziej rygorystycznych ram jakościowych i regulacyjnych w polskim przemyśle opakowaniowym. Normę ISO 15378:2017 (Materiały do ​​opakowań podstawowych produktów leczniczych) posiada 58% polskich specjalistów w dziedzinie opakowań farmaceutycznych; Załącznik 1 do GMP UE (Wytwarzanie sterylnych produktów leczniczych) dotyczy dostawców komponentów opakowaniowych klasy sterylnej; a wytyczne Europejskiego Dyrektoriatu Jakości Leków (EDQM) regulują kwestie szkła farmaceutycznego i materiałów opakowaniowych bezpośredniego kontaktu z produktem. Co niezwykle istotne dla nabywców, polskie firmy opakowaniowe w branży farmaceutycznej utrzymują umowy o jakości technicznej ze swoimi klientami, producentami farmaceutycznymi, określające identyfikowalność partii, protokoły badań, wymagania dotyczące certyfikatów analiz oraz procedury powiadamiania o kontroli zmian – poziom rygorystycznej dokumentacji jest zgodny z oczekiwaniami głównych zachodnioeuropejskich i amerykańskich nabywców farmaceutycznych.

3. Zrównoważone opakowania — szybko rozwijający się segment

Polski segment zrównoważonych opakowań, choć obecnie najmniejszy pod względem przychodów wynoszących 250 mln euro, jest najszybciej rozwijającym się podsektorem ze średnioroczną stopą wzrostu wynoszącą około 18% w latach 2022-2025, napędzanym przez presję regulacyjną UE (PPWR 2024), główne zobowiązania marek FMCG dotyczące zrównoważonego rozwoju oraz szybko rosnące zapotrzebowanie konsumentów i detalistów na opakowania nadające się do recyklingu, kompostowania i o zmniejszonej zawartości plastiku. Segment obejmuje kilka odrębnych kategorii produktów: elastyczne opakowania monomateriałowe (zastępujące laminaty wielowarstwowe nadającymi się do recyklingu strukturami jednopolimerowymi, głównie mono-PE i mono-PP); alternatywy dla opakowań z tworzyw sztucznych na bazie włókien (woreczki papierowe, tacki z formowanej masy włóknistej, słomki papierowe, papier powlekany zastępujący jednorazową folię plastikową); opakowania kompostowalne (certyfikowane zgodnie z normą kompostowania przemysłowego EN 13432 i coraz częściej OK Biobased w przypadku oświadczeń o kompostowalności domowej); oraz opakowania o wysokiej zawartości materiałów pochodzących z recyklingu (materiały pochodzące z recyklingu pokonsumenckiego, PCR, wchodzące w skład folii, tektury falistej i kartonu).

Polscy przetwórcy zareagowali na szansę zrównoważonego rozwoju w sektorze opakowań, inwestując znaczne środki w badania i rozwój oraz nabywając nowe technologie. Około 20 polskich firm produkujących opakowania elastyczne dostosowało co najmniej jedną linię produkcyjną do przetwarzania papieru powlekanego barierowo lub struktur z monomateriału PE (stan na IV kwartał 2025 r.), a kilka z nich osiągnęło komercyjną produkcję stojących torebek papierowych do zastosowań spożywczych. Technologia powlekania barierowego – nakładanie powłok na bazie wody lub utwardzanych promieniowaniem UV na papier pakowy lub bieloną tekturę w celu uzyskania właściwości barierowych dla tłuszczu, wilgoci i tlenu, umożliwiających kontakt z żywnością – została wdrożona przez polskich przetwórców we współpracy ze specjalistami w dziedzinie powłok, takimi jak Dow Coating Materials i Michelman. Powstałe w ten sposób torebki i torby papierowe mogą osiągnąć okres przydatności do spożycia zbliżony do konwencjonalnych laminatów z tworzyw sztucznych, przy cenie wyższej o 15–35% w zależności od specyfikacji bariery, przy czym cena ta maleje wraz ze wzrostem wolumenu produkcji.

4. Analiza konkurencyjności kosztowej i cen

4.1 Struktura kosztów produkcji opakowań w Polsce

Przewaga polskich producentów opakowań w zakresie kosztów jednostkowych w porównaniu z niemieckimi lub holenderskimi konkurentami na poziomie 30–40% odzwierciedla strukturalne różnice w kosztach nakładów, a nie różnice w jakości sprzętu, technologii lub certyfikacji — większość wiodących polskich przetwórców korzysta z tych samych niemieckich, włoskich i austriackich marek maszyn (Bobst, BHS, W&H, Windmöller & Hölscher, Comexi, Koenig & Bauer), z których korzystają producenci z Europy Zachodniej. Różnice w kosztach wynikają przede wszystkim z kosztów pracy (stanowiących około 18–22% całkowitych kosztów produkcji opakowań): wykwalifikowani operatorzy maszyn pakujących w Polsce zarabiają 8–14 euro/godzinę przy pełnym obciążeniu, w porównaniu z 22–38 euro/godzinę w Niemczech i 24–40 euro/godzinę w Holandii. Koszty energii stanowią drugi główny nakład, stanowiący 8–12% kosztów konwersji; Polskie ceny energii elektrycznej dla przemysłu wynosiły średnio około 85–105 euro/MWh w IV kwartale 2025 r., w porównaniu ze 110–145 euro/MWh w Niemczech, choć różnica ta zmniejszyła się od czasu zakłóceń na rynku energii w 2021 r. Koszty surowców (płyt, folii, farb, klejów) są w dużej mierze indeksowane do cen na rynkach towarowych i są zasadniczo porównywalne we wszystkich krajach europejskich dla tej samej specyfikacji, co oznacza, że ​​składnik kosztów surowcowych (50–65% całkowitych kosztów produkcji) nie różni się znacząco między polskimi i zachodnioeuropejskimi przetwórcami kupującymi równoważne gatunki.

5. Specjalizacje regionalne i klastry produkcyjne

Polski przemysł papierniczy i opakowaniowy koncentruje się w pięciu głównych klastrach regionalnych, z których każdy ma odrębną specjalizację odzwierciedlającą historyczny rozwój przemysłu, dostęp do surowców i bliskość rynków eksportowych.

Klaster śląski (aglomeracja katowicko-gliwicko-tyska) to największy region produkcji opakowań w Polsce, skupiający około 280 producentów opakowań zatrudniających 18 000 osób. Bliskość rynków niemieckiego i czeskiego (200–350 km do Monachium, Stuttgartu i Pragi) sprawia, że ​​Śląsk jest preferowanym regionem zaopatrzeniowym dla odbiorców z południowych Niemiec i Austrii. Specjalizacje obejmują przetwórstwo tektury falistej (wielu dużych, zintegrowanych producentów), przemysłowe opakowania giętkie dla przemysłu motoryzacyjnego i chemicznego oraz opakowania farmaceutyczne (opakowania wtórne dla znaczącej bazy produkcyjnej przemysłu farmaceutycznego w regionie). Zakłady Mondi Świecie, zlokalizowane dalej na północ, zaopatrują śląskich przetwórców w krajową tekturę do opakowań foliowych.

Klaster mazowiecki (obszar metropolitalny Warszawy) skupia około 220 firm opakowaniowych, specjalizujących się w produkcji wysokiej jakości kartonów z nadrukiem, druku etykiet, opakowań farmaceutycznych oraz opakowań elastycznych dla sektora dóbr szybkozbywalnych (FMCG). Klaster korzysta z bliskości największego rynku konsumenckiego w Polsce, koncentracji biur marketingu i zaopatrzenia marek z sektora dóbr szybkozbywalnych (międzynarodowe firmy, takie jak Unilever, P&G, Nestlé, Henkel i L'Oréal, prowadzą działalność zaopatrzeniową w Warszawie) oraz dużej liczby wykwalifikowanych pracowników z warszawskich uniwersytetów i uczelni technicznych. W klastrze mazowieckim druk cyfrowy cieszy się największym zainteresowaniem, co odzwierciedla zapotrzebowanie na niższe nakłady i personalizację marki ze strony zaawansowanych klientów z sektora dóbr szybkozbywalnych (FMCG).

Klaster wielkopolski (region poznański) specjalizuje się w produkcji tektury falistej i opakowań składanych dla sektora dóbr szybkozbywalnych (FMCG), meblarstwa i e-commerce, korzystając z bliskości granicy z Niemcami (Berlin 270 km, Frankfurt 820 km) oraz dobrze rozwiniętych połączeń autostradowych, umożliwiających szybki transport drogowy. W klastrze działa kilka dużych zakładów produkujących tekturę falistą, obsługujących niemieckich detalistów i dynamicznie rozwijający się polski sektor logistyki e-commerce, a także dysponuje znacznymi mocami przerobowymi w zakresie pakowania żywności dla wielkopolskiego przemysłu przetwórstwa spożywczego (jednego z największych regionów produkcji żywności w Polsce).

Klaster dolnośląski (region wrocławski) obsługuje rynki Europy Środkowej (Niemcy, Czechy, Słowacja, Austria) ze swojego centralnego położenia, specjalizując się w opakowaniach elastycznych, druku etykiet i przetwórstwie papieru specjalistycznego. Klaster korzysta z bogatej bazy wrocławskich uczelni technicznych, bliskości granic z Czechami i Niemcami oraz ugruntowanej międzynarodowej społeczności biznesowej, która przyciąga zespoły zakupowe po stronie kupującego na wizyty w terenie. Kilka firm zajmujących się opakowaniami farmaceutycznymi obsługuje czeskich i słowackich producentów farmaceutycznych z tego klastra ze względu na krótkie odległości tranzytowe (Brno 170 km, Praga 270 km).

Klaster bałtycki (Gdańsk–Gdynia–Sopot, Trójmiasto i Szczecin) zapewnia dostęp do rynków skandynawskich poprzez bałtyckie połączenia promowe i transport drogowy przez północne Niemcy. Specjalizacje obejmują produkcję toreb papierowych i worków, przetwórstwo papieru kraft i papieru specjalistycznego oraz elastyczne opakowania przemysłowe. W klastrze znajduje się zakład Arctic Paper w Kostrzynie (około 280 km na południe, zaopatrujący kraje bałtyckie w opakowania) oraz kilka dużych firm poligraficznych obsługujących skandynawskie sieci handlowe poprzez bezpośrednie połączenia promowe z Gdyni do Trelleborga (Szwecja) i Nynäshamn.

6. Trendy rynkowe i perspektywy na lata 2026–2028

Sześć zbieżnych trendów zmienia krajobraz konkurencyjny polskiego sektora produkcji opakowań i stwarza wyjątkowe możliwości dla międzynarodowych nabywców poszukujących nowych partnerstw w zakresie dostaw.

Opakowania e-commerce stanowią najszybciej rozwijającą się dziedzinę w sektorze tektury falistej. Wolumen realizacji zamówień e-commerce w Polsce rośnie o około 14% rocznie, napędzając popyt na odpowiednio dopasowane zewnętrzne opakowania wysyłkowe, ochronne wypełnienia pustych przestrzeni i kartony samozamykające z logo. Polscy producenci tektury falistej zainwestowali w zautomatyzowane urządzenia do cięcia i bigowania, umożliwiające dostosowywanie rozmiaru pudełek na żądanie (systemy „Box-on-Demand”) oraz druk niskonakładowy w celu rozpakowywania produktów z logo – możliwości coraz częściej poszukiwane przez europejskich operatorów e-commerce, którzy dążą do zróżnicowania i ograniczenia ilości odpadów opakowaniowych zgodnie z wymogami PPWR dotyczącymi minimalizacji objętości opakowań.

Innowacje oparte na PPWR przyspieszają inwestycje polskich przetwórców w zrównoważone formaty opakowań. Wymagania dotyczące recyklingu w fazie projektowania oraz wymogi dotyczące zawartości materiałów pochodzących z recyklingu, określone w Rozporządzeniu w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych z 2024 r., zmuszają nabywców opakowań FMCG do kwalifikowania się do alternatywnych struktur, stwarzając możliwości handlowe dla polskich przetwórców, którzy zainwestowali w linie do produkcji opakowań elastycznych z jednego materiału, powłoki barierowe na bazie papieru oraz włączenie recyklatu pokonsumenckiego (PCR). Polscy producenci oferujący produkty zgodne z PPWR starają się sprostać popytowi na zmiany ze strony przetwórców z droższych rynków Europy Zachodniej, którzy wolniej adaptują się do zmian.

Popyt na nearshoring jest strukturalnym czynnikiem napędzającym rozwój polskich opakowań do 2028 roku i w kolejnych latach. Europejscy właściciele marek z branży dóbr szybkozbywalnych (FMCG), farmaceutycznej, kosmetycznej i detalicznej systematycznie ograniczali pozyskiwanie opakowań z regionu Azji i Pacyfiku w związku z zakłóceniami w łańcuchach dostaw w latach 2021–2022, rosnącymi kosztami transportu morskiego, presją na zgodność z azjatyckim systemem FSC wynikającą z regulacji EUDR dotyczących drewna oraz potrzebą elastycznych łańcuchów dostaw wspierających krótsze cykle życia produktów i częstsze zmiany w projektach opakowań. Polska jest głównym beneficjentem nearshoringu ze względu na połączenie konkurencyjności cenowej, dostosowania do przepisów UE, logistyki nearshoringowej oraz istniejących relacji dostawczych z markami z Niemiec, Wielkiej Brytanii i krajów Beneluksu, które napędzają decyzje o nearshoringu.